Ferrari 330 P4: geschiedenis, bijnamen en hoe je hem herkent

In één oogopslag

444–480 hpVermogen

320 km/hTopsnelheid

523 N·mKoppel

700–792 kgGewicht

De koraalrode boog beslaat de hele familie, van de rustigste tot de wildste versie.^1,2,6

Motor- en aandrijflay-out: Middenmotor, achterwielaandrijving; buizenframe; wielbasis 2400 mm²
Versnellingsbak: P4: door Ferrari gebouwde 5-versnellingsbak, ter vervanging van de ZF van de P3^2,6
Productielocatie: Carrosserie: Carrozzeria Sports Cars, Modena, Italië^7,14
Gebouwde exemplaren: 3 nieuw gebouwde P4’s, plus 1 P3 omgebouwd tot P3/4⁷

Het verhaal

Ferrari’s antwoord op Ford in 1967 maakte van de P3 een sportprototype met een V12 van vier liter en drieklepskoppen geïnspireerd op de Formule 1. Er werden maar drie nieuwe P4’s gebouwd; de 330-badge, die hij met straatauto’s deelde, verhulde een totaal andere machine.^1,2,4

GeneratiesVoorgangers en opvolgersMijlpalen^{1,4,7,14,15,19}

Toon de cijfers

Jaar	Wat er gebeurde
1963	Ferrari 250 P (250 P)
1966	Ferrari 330 P3 (330 P3)
1967	Ferrari 330 P4 (Tipo 604)
1969	Ferrari 312 P (312 P)
1966	Amon test op Daytona: 338 km/h
1967	Daytona: P3/4, P4 en 412 P op het podium
1967	1000 km van Monza: P4’s eerste en tweede
1967	Le Mans: tweede en derde achter Ford
1967	Brands Hatch bezorgt Ferrari de constructeurstitel
1967	Twee P4’s worden 480 hp Can-Am-spyders
1968	196.66 km/h rond Longford
2016	Gran Turismo Trophy op Pebble Beach

1966
Amon test op Daytona: 338 km/h
De kersverse Ferrari-coureur Chris Amon was tijdens de tests in december de snelste. Het P4-prototype reed 580 ronden en haalde 338 km/h op het rechte achterstuk van Daytona.^5,6
1967
Daytona: P3/4, P4 en 412 P op het podium
Het debuut in februari eindigde met een finish in formatie: de P3/4 van Bandini/Amon won, de P4 werd tweede en de NART 412 P derde.^7,8
1967
1000 km van Monza: P4’s eerste en tweede
Op 25 april reden Lorenzo Bandini en Chris Amon naar de overwinning in een P4-dubbelzege. Mike Parkes en Ludovico Scarfiotti werden tweede.^2,7
1967
Le Mans: tweede en derde achter Ford
Twee P4’s haalden het podium, achter de Mk IV van Ford. Parkes/Scarfiotti legden 5.180 km af, een afstandsrecord voor Ferrari op Le Mans.^7,9
1967
Brands Hatch bezorgt Ferrari de constructeurstitel
Voor Brands Hatch verloren alle drie de P4’s hun dak. De tweede plaats van Amon/Stewart achter de Chaparral 2F bezorgde Ferrari de titel, met twee punten voorsprong op Porsche.^7,8
1967
Twee P4’s worden 480 hp Can-Am-spyders
Door de limiet van 3.0 liter voor 1968 mocht de P4 niet meer meedoen. De 0858 en 0860 werden 350 Can-Am-racers met motoren van 4.2 liter, 480 hp en een rijklaar gewicht van 700 kg.^2,6
1968
196.66 km/h rond Longford
In maart reed Chris Amon met de inmiddels tot 350 Can-Am omgebouwde 0858 een ronde op Longford met gemiddeld 196.66 km/h. Geen Australisch circuit haalde een hogere rondesnelheid tot 1996.^10,11
2016
Gran Turismo Trophy op Pebble Beach
Na zijn optreden in Gran Turismo 5 won een Spyder in 2016 de Gran Turismo Trophy in Pebble Beach, waarmee de 330 P4 in de schijnwerpers bleef.^12,13

Alle generaties

250 P1963
330 P31966
Tipo 6041967
312 P1969

Vermogen door de jaren heen

Van 414 hp naar 480 hp in 1 jaar.

^{1,2,6,7,11,15}

Toon de cijfers

Jaar	Vermogen (hp)	Model
1966	414	Voorganger 330 P3 (420 PS)
1967	444	330 P4 (450 PS)
1967	480	Omgebouwd tot 350 Can-Am

Versies

6 versies die je moet kennen, met hun vermogen.

Raceversie

330 P4 Berlinetta

1967

444 hp

3 gebouwd
Raceversie

350 Can-Am

1967

480 hp

2 gebouwd
Raceversie

P4 chassis 0858

1967
Raceversie

P4 chassis 0860

1967
Raceversie

P4 chassis 0856

1967
Raceversie

P3/4 chassis 0846

1967

1 gebouwd

Zo herken je hem

Let op

In endurance-uitvoering zitten vier koplampen onder heldere Plexiglas-afdekkingen.¹³
In de endurance-carrosserieën van de P4 zitten grote koelluchtinlaten voor de motor in de portieren.⁷
De endurance-uitvoeringen van de P4 hebben een geïntegreerde achterspoiler die doorloopt richting de achterste wielkasten.⁷
De endurance-carrosserieën van de P4 hebben een brede, rechthoekige koelluchtopening in het achterpaneel.⁷
De endurance-carrosserie van de P4 duikt naast de voorspatborden en langs de flanken omlaag.⁷

Jaar voor jaar

1967
Ferrari monteerde tijdens het seizoen voor geselecteerde races canards vooraan.⁷
Brands Hatch, 1967
Alle drie de gesloten P4’s werden opengebouwd, met de dakopening en het vlakke achterdek van de P3/4.⁷
Late 1967
De chassis 0858 en 0860 werden 350 Can-Am-auto’s met lage, ingekorte carrosserieën en een brede achterspoiler.^7,11,16
Early 1970s
Chassis 0860 kreeg na de ombouw tot 350 Can-Am opnieuw de carrosserie van een P4 Spyder.¹
2020
Na een eerdere open P4-herbouw kreeg chassis 0858 weer zijn gesloten Le Mans-vorm.^1,11

Verwar hem niet met

Ferrari 330 P3
De P4 heeft een smallere hoofdluchtinlaat in de neus, nettere koplampbehuizingen en een nadrukkelijker geïntegreerde achterspoiler.^7,14

Tegen zijn rivalen

330 P4 vs. Chaparral 2F

Vermogen

330 P4450 hp

Chaparral 2F575 hp
^6,8
330 P4 vs. Ford GT40 Mk IV

Afstand op Le Mans

330 P45.180 km

Ford GT40 Mk IV5.232 km
^6,9

De rest van het verhaal staat in de app

Het volledige dossier vertelt waarom elke versie ertoe doet, welke legende achter de auto zit en waar je op moet letten voor je er een koopt.

Versies
- Waarom elk van de 6 versies ertoe doet
Legende
- 14 verhalen uit de legende
- “5.180 km: Ferrari’s afstandsrecord op Le Mans”
- “196.66 km/h rond Longford”
Generaties
- Het verhaal van elk van de 4 generaties
Markt
- 5 dingen om te checken voor je er een koopt
- Waar de prijzen heen gaan, en waarom